Mardine Varış

Mardinde ilk günü geride biraktik, ancak aslinda Kiziltepe demek daha dogru olur. Havaalanindan çikinca yol ikiye ayriliyor. Tabelalarda sag taraf Mardin'i gösterirken sol taraf bizim bulundugumuz yeri Kiziltepeyi gösteriyordu. Havaalani tipki Kayseri'de oldugu gibi küçük bir havaalani. Ancak is görüyor ve bölge insanina gerçekten harika bir hizmet. Alternatifin karayolu oldugu düsünülürse, Izmir'den 1.30 saatte buraya ulasmak gerçekten güzeldi.

Yolda Seyhmusdan bir kaç kelime Kürtçe ögrenmeye çalistik Canla. En azindan evet, hayir, nasilsin, iyiyim gibi kelimeleri kaptik. Mardin'in henüz gitmedigimiz merkezinde Arap, Kiziltepe'de ise Kürt nüfusu daha yogun. Kisacasi sehirde farkli irk ve dinden insanlar (Müslümanlar ve Süryaniler) bir arada yasiyor.

Seyhmusun ailesi bizi tipik anadolu insani misafirperverligi ile en güzel sek

ilde agirliyor. Geldigimizde öglen saatleriydi ve hemen ortaya "tava" tabir edilen ve asagida da resmi olan yöresel bir yemek geldi. Içinde türlü etler, domates, biber ve sogan bulunuan bir kebap türü. Yaninda da ev yapimi pide ve ayran vardi. Bu güzel ziyafetin ve sohbetin ardindan eve yürüme mesafesinde bulunan, Seyhmusun ablasinin güüzellik salonuna gittik. Sagolsunlar orada Canla bana bir oda tahsis etmisler. Zaten banyosu, mutfagi da olan ev tipi bir yer. Burada geceleri kalacagiz ve bize ait bir yer havasinda, o yüzden rahatimiz yerinde. :))

Mardin merkeze pazartesi ve sali gidecegiz. Pazar ise Diyarbakir'a geçecegiz. Kiziltepe hakkinda ilk izlenimlerim tipik bir Anadolu kasabasi veya sehri oldugu yönünde. Dikkat çeken nokta sokaklarin Kayserideki kadar olmasa da genis olmasi, sürekli süren insaatlarin da etkisiyle etrafin toz toprak olmasi, her köse basinda göze çarpan seyyar kebapçilar (bizdeki simitçiler veya midyeciler gibi)